:Fantasized:

วันนี้ การบ้านเยอะ  เลยตั้งใจทำให้เสร็จก่อนกลับบ้าน 

พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายก่อนหยุดสุดสัปดาห์ ไม่อยากมีงานค้างคา

จะได้ไปช้อปปิ้งได้อย่างสบายใจ...

โชคดีที่หมายเลข3นั่งติดริมหน้าต่าง  ฉันเลยไม่ต้องขอเปลี่ยนที่กับใคร

ข้างๆฉันมีคนท่าทางแปลกๆแต่ ดูไม่มีพิษภัย ชื่อฟาร์ม  เธอชอบถือร่มไปมา

ทำให้นึกถึงแต่ก่อน ที่ชั้นก็ต้องมีร่มติดตัวเกือบตลอดเวลา

แต่ประเทศไทยนั้นต่างจากอังกฤษสิ้นเชิง  และอากาศยิ่งร้อนขึ้นทุกวันด้วย

ตอนแรกๆก็รู้สึกอึดอัด  ทำไงได้ต้องทนๆกันไป

 พูดถึงฟาร์ม  เธอมักจะสรรหาเรื่องประหลาดๆมาคุยตลอดเวลา

ฉันก็ได้แต่อือ ออ ตามน้ำไป ไม่ค่อยเข้าใจซักเท่าไหร่

edit @ 24 Apr 2008 02:47:35 by Praewnapa

edit @ 6 May 2008 04:27:34 by Praewnapa

วันนี้ เป็นวันประกาศเลขที่

ฉันได้หมายเลข3  ...

ก็แค่ต้องทำอะไร ต่ออะไรก่อนคนอื่นๆ  ไม่ใช่เรื่องใหญ่

วันนี้เป็นวันที่3แล้ว ที่ฉันได้ย้ายมาอยู่โรงเรียนลูกบาศก์

ผู้คนที่นี่ดูเป็นมิตรมาก แต่ฉันไม่รู้ว่าจะไว้ใจพวกเขาได้หรือเปล่า    อย่างน้อยก็ในตอนนี้...

เพื่อนๆที่อังกฤษจะเป็นยังไงบ้างนะ 

แต่ก็จริงอยู่ ที่มิตรภาพ เป็นเหมือนพันธะหลวมๆ  หากไร้แรงดึงดูด คงไม่นานก็ต้องหลุดลอยออกไปจากวงโคจร

เหมือนกับดาวพลูโต...   ที่ไม่นานก็คงถูกลืม

ชั้นยังเฝ้าแต่ถามตัวเอง  ว่าตัวชั้นมีค่าแค่ไหน

คนที่มารายล้อมชั้นแต่ก่อน  คงเห็นในมูลค่าของเงินตรา  มากกว่าตัวตนที่ชั้นเป็นรึเปล่า

และหากเขารู้เรื่องราว  สิ่งที่ชั้นเป็น โรคร้ายที่ชั้นมี  พวกเขายังจะให้การต้อนรับชั้นอยู่หรือไม่

...อย่างน้อยก็ผ่านมาแล้วกว่าสองอาทิตย์ ที่ชั้นมาประเทศไทย

คนที่เคยเรียกกันว่าเพื่อน  ก็ไม่เคยได้ติดต่อมา...

ชั้นมันอาจแค่ตัวภาระ

ที่ใครใครก็ไม่ต้องการ 

คงเป็นเพียงก้อนกรวดที่แตกร้าวบนหาดทรายอันกว้างใหญ่

 จะถูกทะเลกัดเซาะ   หรือจะถูกพัดพาไปที่ไหน คงไม่มีใครสนใจ

ครอบครัวที่เคยรักที่เคยยิ้มให้กัน

ก็เป็นแค่สิ่งหลอกลวง

ทุกอย่างก็แค่ละครหลอกลวง....

edit @ 20 Apr 2008 00:36:39 by Praewnapa

edit @ 20 Apr 2008 00:36:58 by Praewnapa

พราวเข้ามาในห้องเรียนแต่เช้าตรู่

เธอเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง เพราะชอบมองออกไปไกลๆ

แล้วเธอก็เผลอหลับลง..

วันนี้เป็นวันแรก ในโรงเรียนชื่อประหลาดๆแห่งนี้

ฝันร้ายยังตามหลอกหลอนฉันเหมือนเดิม 

ไม่ว่าจะทำอย่างไร มันก็ไม่หายไปซักที...

ก่อนวิชาเรียนคาบแรก ฉันก็สูญเสียรองเท้าไปหนึ่งข้างกับ

ไอ้ผู้ชายประหลาดด้านหลัง   วันวันชอบเอาแต่เคาะโป้งเป้ง น่ารำคาญชะมัด

แต่เค้าก็เอารองเท้ามาคืนให้ พร้อมกับยิ้มแหะๆ  ...แปลกคนจัง

ข้างๆชั้นคือฟ้า  ที่ตอนแรกชั้นนึกว่าเค้าจะชื่อนานะ จากหนังญี่ปุ่นนั่น  

เค้าคนเป็นหน้าซีดๆ แต่ดูเหมือนมีอะไรซ่อนไว้ภายใน

เราคุยกันได้  และท่าทางจะเป็นเพื่อนกันได้   

แถวๆนี้มีพวกแปลกๆเยอะ   แต่ช่างมันเถอะ ....

-----

12:25 พักเที่ยง

กับข้าววันนี้ เป็นสปาเกตตี้ อบไมโครเวฟ ที่ชั้นเตรียมมาเมื่อเช้า

ชั้นยังไม่ค่อยรู้จักโรงเรียนที่นี่ซักเท่าไหร่ แต่ก็มีที่สงบๆอยู่ข้างๆห้องวิทยาศาสตร์ชั้นบนสุด

และรู้มั้ยว่าชั้นเจอใคร

วันนี้ตอนเที่ยงชั้นเจอบรูซลี  หรือ ใครก็ตาม...

เค้ามารำมวยจีนอยู่ตรงตึกข้างๆ

โรงเรียนนี้มันบ้าพิกลจริงๆนะ

แล้วก็มีผู้ชายคนนึงเหมือนแอบตามชั้นตั้งแต่ตอนเริ่มพัก

มาชวนเข้าชมรม อะไรชนบทซักอย่าง

วุ่นวาย...

ชั้นไม่สนหรอก

สปาเกตตี้ก็หมดลง  แต่ฉันขอนั่งมองวิวจากมุมนี้อีกซักพักแล้วกัน..

edit @ 16 Apr 2008 02:15:43 by Praewnapa

edit @ 16 Apr 2008 02:26:36 by Praewnapa